Na de vakantie. Als de kinderen groter zijn, als het rustiger wordt, als ik me zekerder voel. We zijn ontzettend goed geworden in het bedenken van een beter moment en dat klinkt logisch. Maar wat als dat moment steeds opschuift? Wat als je niet wacht op het juiste moment, maar op een gevoel dat misschien nooit vanzelf komt?

Uitstellen als zelfbescherming

Uitstellen is zelden luiheid. Vaker is het een manier om jezelf te beschermen. Want zolang je wacht, hoef je jezelf ook niet tegen te komen. Je hoeft niet zichtbaar te zijn. Je hoeft niet teleurgesteld te worden. Je hoeft niet te ontdekken dat iets spannend is. Uitstellen is daarom vaak geen gebrek aan discipline. Het is een vorm van zelfbescherming.

Wat bijna iedereen verkeerd begrijpt

Moed ontstaat niet vóórdat je begint. Moed ontstaat vaak pas nadat je bent begonnen. Er bestaat geen perfecte versie van jezelf die klaarligt zodra de omstandigheden kloppen. Die versie komt nooit. Het leven begint niet nadat alles op orde is. Er zal altijd iets zijn.

Opvallend

Veel vrouwen wachten niet met werken. Niet met zorgen. Niet met regelen. Ze wachten vooral met dingen die voor henzelf zijn. Een gesprek, een fotoshoot, een middag voor zichzelf. Alsof dat steeds achteraan in de rij moet aansluiten. Waarom ben jij steeds degene die moet wachten?

Metafoor

De herfst wacht niet op de perfecte dag om te beginnen. De bladeren vallen wanneer het hun tijd is. Niet eerder. Niet later. Misschien is jouw tijd ook gewoon nu.

Reflectievragen

•        Waar wacht ik al langer dan een jaar op?

•        Welke zin gebruik ik het vaakst om mezelf uit te stellen?

•        Wat zou ik doen als ik niet hoefde te wachten tot ik klaar was?

Misschien is vandaag niet perfect.

Maar misschien is vandaag wél een goed begin.